Brunaði norður til Akureyrar í gær þar sem ég ætla að liggja í leti yfir páskana. Þar sem ég var ekki alveg einn á ferð stoppaði ég m.a. í Staðarskála hinum nýja í fyrsta sinn eftir að vegurinn var færður. Sumum kann eflaust að finnast þessi skáli betri en sá gamli, en ég er ekki í þeim hópi. Þetta er bara enn ein N1 stöðin. Fyrir mína parta var mun notalegra að staldra við í gamla skálanum. Það sem ég sé hinsvegar betra við þann nýja er að aðstaða til eldsneytiskaupa er þægilegri þar sem það þarf ekki að fara út í skúr eins og á gamla staðnum, og það virðist vera meira úrval af vörum þarna. Ég hefði betur nýtt mér eldsneytis aðstöðuna í Staðarskála eða í Varmahlíð því ég lagði af stað með tankinn c.a. 1/2 úr Reykjavík. Framan af leit út fyrir að það myndi duga. En skömmu eftir að ég lagði af stað frá Varmahlíð, hvar ég hefði átt og ætlaði að kaupa bensín, fór bensínljósið að loga. Einhverstaðar á Öxnadalsheiðinni fór ljósið svo að blikka, ótvírætt merki um að eldsneyti sé af skornum skammti. Komst á eldsneytisgufunum upp á Moldhaugaháls, og vantaði kannski 20-30 metra upp á að það færi að halla undan aftur, en þá hefði ég getað látið bílinn renna langleiðina til Akureyrar. Þetta tafði mig samt ekki um nema 20 mínútur, ég fékk móðir mína til að renna á móti mér með smá sopa á brúsa. Ég held að þetta sé í fyrsta sinn sem mér tekst að verða bensínlaus á ferðalagi milli landshluta, og vonandi síðasta sinn.